Kuba w Brazylii 🌴

Morze kolorowych strojów, rozlało się po ulicach Recife. Każdy strój nazywa się  fantasia – bo możesz być kim chcesz – piratem, mrówką, lustrem, jajkiem z cuscuz lub dostawcą gazu – fantazje oszałamiają mozaiką rozmaitości. Jesteś na balu przebierańców w których uczestniczy całe miasto. To morze faluje radością, tańcem i pocałunkami, a nad nim unosi się mgiełka potu i alkoholu przetykana…

Patrzysz na kobietę i zaczynasz czytać detale etniczne. Pociągła mała twarz – to twarz indiańska. Jej oczy są okrągłe i ciemne – afrykańskie. Usta pełne – znów afrykańskie. Szczęka wysunięta do przodu – indiańska. Rozłożony na twarzy nos jest afrykański, lecz zminiaturyzowany jakąś nieznaną domieszką. Szczupłe biodra – indiańskie. Długie nogi – indiańskie. Włosy ni to kręcone ni to proste,…

W Brazylii wszystko zaczyna się od pocałunku. Może to być pocałunek na imprezie gdzie właśnie się poznaliście, może to być pocałunek na pierwszej kawie. Ale nie ma sensu czekać na pocałunek, bo jeżeli pocałunek nie jest dobry, to po co to całe poznawanie się? Lepiej spędzić czas na plaży, lepiej wypić piwo z przyjaciółmi i zjeść kolację z rodziną. Jeśli…

Gdzieś po drodze coś się popierdoliło. Ubzdurało, że istniejemy sami, jako indywidua. Wkręciło tak mocno, że zaczęliśmy używać innych jak jednorazowe sztućce spływające rzeką Capibaribe. To ściema. Żeby to zrozumieć, trzeba zacząć się ruszać do rytmicznej muzyki. Trzeba zacząć dreptać w kółko, ramię w ramię z innymi. Raz dwa trzy. Raz dwa trzy. By po kilku okrążeniach zacząć biec w…

O byciu rybą Stateczkiem opuszczasz bezpieczną przystań schowaną za falochronem. Rzeka rozpuszcza się w oceanie, który zaczyna rytmicznie podnosić i opuszczać dziób stateczku, jak dziecko bawiące się zabawką w kąpieli. On tu jest bogiem. A w zasadzie boginią, gdyż imię królowej morza to Iemanjá. Po godzinie bujania dopływasz do tak samo monotonnie pofalowanej połaci wody, wyróżniającej się jedynie pomarańczową boją…

Dom jest uczuciem pasowania jak ulał. Nie za duży, nie za mały. Otula w sam raz niczym flufowata rękawiczka ciepło smyrająca wychłodniałą dłoń.  W domu wszystko jest na swoim miejscu. Pomarańczowy hamak na balkonie, widok na park z balkonu, rzeka za parkiem, przyjaciele rozrzuceni wzdłuż rzeki niczym Kapibary po krzakach, wychodzący wieczorem by posilić się Twoją obecnością. Jest tu też…

Recife. Sześć lat temu nie wiedziałem, że to pierwsze miasto w Brazylii, miasto zwiedzone przelotnie w ciągu kilku dni, stanie się moim domem. 0

Kiedyś mieszkałem w sobie, ale dużo to kosztowało. Dlatego przeprowadziłem się do głowy.Płaciłem mniej, ale nie było tam komfortowo – ciasno od przekonań; głośno od myśli.Po wielu latach wróciłem do siebie, ale okazało się, że w sobie jest bałagan – przestrzenie zarosły kurzem obojętności, niewietrzone zatęchły bólem, w nieogrzewane ściany wdał się grzyb melancholii.Sprzątam teraz codziennie. 4

O kierowcach Ubera Nie mam dziś samochodu – to stresujący wydatek – takie było moje doświadczenie z 20-letnim BMW, które przypuszczalnie, być może na pewno, nie było najlepszym życiowym wyborem. Pozostawiło jednak za sobą miłe wspomnienia prucia autostradą 3 litrową benzyną. Dlatego dużo korzystam z Ubera. 10 – 15 PLN za kurs. 670 PLN w miesiącu. W Brazylii nie wszędzie…